maandag 11 december 2017

Reünie

Een van de grote voordelen van een Parijsleider die jarenlang Parijzenaar is geweest is dat je hier als 'Hollandse' groep de financiële revenuen van kunt plukken. De balans is opgemaakt en is positief.


Tevens hebben wij vernomen dat er de behoefte bestaat om weer eens als groep samen te komen.


Eén plus één is twee dus wij hebben restaurant Bella Sardegna in Roden gereserveerd om op dinsdag 19 december a.s. met alle Lindenborg Parijsgangers gezamenlijk te eten en naar elkaars verhalen te luisteren.


We hebben in onze moerstaal keihard over de prijs onderhandeld. Niet onbelangrijk! Jullie kunnen je portemonnee thuislaten.


We zien elkaar dinsdag 19 december op 18.00 bij Bella Sardegna, Wilhelminastraat 25 in Roden.


Ps. We gaan er van uit dat een ieder komt.

vrijdag 8 december 2017

Eindopdracht

Parijsgangers, er staat nog steeds iets open.

Jullie moeten nog een eindverslag van de reis inleveren.

Dit verslag moet duidelijk geen Wikipedia opsomming worden van alle dingen die we in de week voor de herfstvakantie hebben bezocht in de 'lichtstad'.

Maak een persoonlijk verhaal van wat de Parijsweek je heeft gebracht.

Wat waren je verwachtingen? Heeft de stad je verrast? Wat waren de hoogtepunten? Wat de dieptepunten?

Wij als lezers/beoordelaars willen weten wat Parijs met je heeft gedaan.

Wees vooral oprecht in je schrijven. Tops en flops horen we graag.

O ja en de deadline!

Lever je stuk in de eerste week na de kerstvakantie hoogst persoonlijk in bij ongetekende in lokaal 145.

Zijn er vragen. Kom vooral langs. Problemen zijn er om opgelost te worden.

En weet dat kwaliteit gaat voor kwantiteit.

We zijn nieuwsgierig en benieuwd.

Groet,

A. van der Veen.

vrijdag 20 oktober 2017

Update

Geachte thuisblijver. De digitale techniek geeft ons mogelijkheden, maar heeft helaas ook haar beperkingen. In detail: een systeemupdate heeft ervoor gezorgd dat de blogapplicatie nauwelijks nog functioneert.

In het kader van enigszins geflexibiliseerd onderwijs op een andere plek, stemde het ons wonderlijk vrolijk dat er tijdens de gezamenlijk genoten maaltijden weer wezenlijk gesproken werd met elkaar, zoals wij dat nog gewend zijn van vroeger. Kom daar nog maar eens om in deze tijd! Wat is het geval?

Oké, we weten dat het kroost van de elite in Silicon Valley naar scholen wordt gestuurd zonder digitale middelen, met als argument dat deze middelen de fantasie en creativiteit remmen, maar dat zulks ook in Parijs het geval bleek verraste ons prettig. Op woensdag en donderdag leverden alle leerlingen en docenten geheel vrijwillig de mobiele telefoon in. Twee zeer genoeglijke en aangename eetsessies waren het aangename gevolg. Nimmer zagen we de laatste tien jaar zoveel intermenselijkheid bij elkaar. Iedereen werd er blij van. Sommigen bleken elkaar nooit eerder te hebben gezien. Sommigen aarzelden hun mobiel nog terug te pakken. Sterker nog: iemand gooide hem eerder al spontaan uit het hotelraam.

(In het restaurant was aanvankelijk iedereen dusdanig gefocust op zijn of haar mobiel dat het lezen van de menukaart en het doorgeven van de bestelling weinig soepel verliep. De heer Labéjof greep op geheel eigen wijze in en insisteerde dat alle mobieltjes in zijn rugzak zouden worden gedeponeerd. En zo geschiedde.)

Tip! Probeer het ook eens thuis.

We zien elkaar vanavond.

dinsdag 17 oktober 2017

Stilstaan bij een huis

Aan de Rue Verneuil staat een pand nog steeds het huis van de inmiddels al weer lang geleden overleden Serge Gainsbourg te zijn. De inrichting schijnt sinds zijn dood onveranderd. Dochterlief Charlotte komt eens in de zoveel tijd langs om haar jeugdherinneringen op te frissen.

Wij liepen er net langs.

Het raakte ons dat één leerling(e) bekend was met het van oeuvre Gainsbourg.

Serge Gainsbourg die met l’ Histoire de Melody Nelson een plaat heeft gemaakt wier invloed rijkt tot aan de Beach Boys, Beatles en Beck, mag met recht een hoogtepunt uit de Europese cultuurgeschiedenis genoemd worden.

Doen wij in deze week het laatste regeerakkoord recht door de muzikale nachtwacht van Frankrijk onder de aandacht te brengen.

U begrijpt dat wij in dag twee al grensoverschrijdend zijn gaan denken.

Op hoogte

Op het moment van schrijven is de groep verdeeld. Drie achterblijvers die moeten zorgen voor de inwendige mens en de rest is ‘on top’ op de Eiffeltoren. Hoogtevrees wordt overwonnen en dat in een t-shirt. Ja u leest het goed, in een t-shirt. We stonden op het punt om alle leerlingen met factor vijftig in te smeren.

Je kunt ook doorslaan in je zorgdrift. Leerlingen moeten verantwoordelijkheid leren dragen en eigenaarschap van hun eigen gedrag tonen hoor je sommige pedagogen wel eens zeggen.

Laat maar!

Nu even geen opwarming en verdrag van Parijs.

Gewoon genieten van Parijs.

maandag 16 oktober 2017

Patripassianisme


Drie kerken op rij. Welke moeten we nemen? De derde in lijn is het juiste antwoord. De Sint Baafskathedraal, huis van één van meest tot de verbeelding sprekende altaarstukken ter wereld. Het lam Gods van de gebroeders Van Eyck.

De oplettende leerling heeft het werk al uitgebreid voorbij zien komen tijdens de laatste paasviering. De erfzonde en het antwoord door middel van de kruisiging speelde toen een centrale rol. Pasen is tenslotte meer dan paaseieren zoeken en 'nootje' schieten.

We gaan het nu 'live' zien.

Één nadeel! Het werk is op dit moment per deel in restauratie. En waar is dat éne paneel gebleven dat ooit gestolen is?

Neemt niet weg dat er meer dan genoeg te zien is voor een beetje 'iconografie' op de maandagmorgen.

Wie is die man boven in het midden?

Leraar zijn is een levensstijl. Ook op reis laat je de leerling eerst zelf op zoek gaan naar een antwoord. God en Jezus worden het meest genoemd. Eén leerling gaat voor de optie dat het misschien wel beiden zijn.

We hebben een leerling in ons midden die zich onbewust schuldig maakt aan een mooie vorm van ketterij. Jezus Christus, de Zoon, is niet meer dan een andere verschijningsvorm van de God de Vader. Een gedachte die wel patripassianisme wordt genoemd. Het was dus de Vader, en niet de Zoon, die leed aan het kruis.

De gebroeders Van Eyck tonen op de andere panelen bovenin eenduidig voor figuren die een rol hebben gespeeld in de verlossing van de mensheid volgens de Christelijke leer. Adam en Eva, Maria als de nieuwe Eva en Johannes de Doper.

Er zijn iconografische aanwijzingen voor zowel God als Jezus in het midden. Het sterkste argument voor de Christus-lezing, naast het feit dat Johannes de Doper naar hem wijst, is de aanwezigheid van pelikanen in het baldakijn achter de centrale figuur. Die beesten staan voor het ultieme offer, omdat ze naar verluidt hun jonkies voeden met hun door zelfmutilatie verworven bloed. Een soort eucharistie.

We weten ook dat God niet schiep. Hij scheidde.

Tsja! Zeg het maar.

In het 'Hemels' Jeruzalem van de gebroeders Van Eyck zie je ook de 'Dom' van Utrecht afgebeeld. Dat is richting noorden, hebben wij al gehad. Wij gaan voor het zuiden.

We zijn over de helft. Parijs, we zijn er bijna.

U begrijpt dat Plato's zintuiglijke waarneming zo vorm krijgt. Onderwijs op z'n best. Zo vroeg in de week al. De lat ligt nu al hoog.

Nog 277 km.


Jouré

Stilstaand verkeer is en blijft een paradox. Gelukkig is Joure verlost van deze ogenschijnlijk tegenstrijdige situatie. De rotonde is niet meer en wij gaan met gezwinde spoed richting de Franse hoofdstad.

Onder het motto ‘le francais vient á nous ce semaine’ heet Joure voortaan Jouré.

U begrijpt, de stemming zit erin.